Image hosted by Photobucket.com

Thursday, May 12, 2005

Tagalog Movies...

Image hosted by Photobucket.com


Hay.. sa totoo lang, nung napanood namin tong Can This Be Love, wala kaming gnwa kundi magpustahan. Sabi ko, "Pustahan tayo magkakaroon ng scene na may swimming yan!"... akala ko nga nung una matatalo ako e. pero dapat pala hindi na iniisip yun. Dapat nga hindi na pnagpupustahan un e. Pano naman, kilig stories = a scene na may outing. tapos mag-uusap cla ng sila lang. Parang katulad naman sa mga action movies diba? Na may usapan scene pa habang nagbabarilan sila tapos palagi may sex ung bidang lalaki sa leading lady nya na "mahinhin". Pati na din sa slapstick comedy kung san may outing din sa beach (dati sa rizal park pa o kaya sa Gubat sa Lungsod - mga palabas dati to ni Roderick Paulate) tapos sympre di mawawala ung dance part. HO-HUUUM... Sawa na kami sa ganyang daloy ng istorya. wala nang pnagkaiba sa iba pang pelikula. Lagi na lang ganun. Pero ok lng. at least nanalo ako sa pustahan diba?

May hindi ako nagustuhan sa palabas na to. Hindi kasi maganda ung pagkakagawa nila ng mga "flashback" scenes e. May part dun dba na nasira ung eyeglass ni Hero tapos may flashback kung pano nasira. Sa totoo lng, naguluhan ako dun. Pati ung part na binigyan ni Hero si Sandara ng drawing tapos pnakita din na may flashback kung kailan nya dinrawing. Ang gulo. And hello! Hindi ko makita ung relevance kung bakit kailangan pang i-flashback. Will it help para makita namin na sobrang nagkaka-develop-an na sila? E kasi sympre un ung talagang theme ng story. Walang sense na pnakita nila un. Might as well na hindi na lang sila nag-flashback.

Wala lang. naicip ko din nag-comment kasi kahit ako naisp ko na sayang ang pera ko. Talagang na-bore ako sa palabas. Some time in the movie, hindi mawala sa isip ko na ang tagal matapos. Gusto ko na nga umalis dun kaso required kasi kami manood kaya i had to stay. Aun nga ung nangyari, ngtatwnan na lang kami. Medyo naaliw din nmn kami dahil may mga katabi kaming nanonood na "aliw na aliw" din sa pnapanood namin. Hehe...

Hindi nmn sa meron akong colonial mentality. Pero kung ganito nang ganito lang din ang mapapanood ko, mas gugustuhin ko na nga lang manood ng mga international films. Wala na kasi akong makitang bago sa mga palabas na gawa dito sa Pinas. Kahit ung ibang mga sinasali nila sa Manila FilmFest, wala din. Hindi ko maisip kung bakit nananalo sila e. Sorry sa mga matatamaan, nagko-komento lamang ako. May mga napanood kasi ako na wala talgang kwenta. Haay...

Meron din naman akong mga nagustuhang palabas na gawa dito sa tin. Pero bata pa ko nun. Gusto ko ung mga palabas dati na ang mga bida ay sina Maricel Soriano, William Martinez, Manilyn Reynes, etc., etc... Malamang alam nyo ung mga snasabi ko. Ewan ko. Gusto ko tlga ung mga palabas dati. Kaya pag natye-tyempuhan ko n makita ung mga un sa cable, tlgang pnapanood ko. Those movies im talking about e ung tulad nung Money Tree (ung palabas nina Francis M, Manilyn Reynes etc. na meron silang punong namumunga ng pera tapos may kotse silang nagsasalita), ung palabas ni Maricel Soriano tapos kasama si Aiza Seguerra na nagiging bibe sya tapos nangigitlog ng balot tapos pag ininom ni Maricel Soriano un (as Maria), nagiging superhero cya... Ano pa ba? ung mga klasik na Darna, pati Shake,Rattle, and Roll series (pnakagusto ko dito e ung kay Kris Aquino na nasa sasakyan sya tapos may matanda sa labas na ginugulat sya at inaalog ung kotse hahaha!!), Tyanak(w/Lotlot de Leon), Aparador(w/ Ruffa Gutierrez na ung batang kinulong sa aparador e si Judy Ann Santos pala), Halimaw sa Banga (ung pag napatakan ng dugo nabubuo ung "halimaw")... ano p b? marami sobra. Masarap manood sa tv pag ganun ung mga palabas e...

Ang pnakagusto kong filipino movie to date e itong Markova: Comfort Gay, A True Story...

Image hosted by Photobucket.com

Sobrang bilib ako kay Dolphy pati sa lineage nila. SOBRA as in sobrang galing nila sa movie na ito. I would really love to have a copy of this film kaso wala akong mahanap na VCD e... maganda ung pagkaka-depict nila. Lalo na si Eric (ang galing nya sumayaw dun in fairness.. mapapaniwala ka tlga na bading cya e(pero totoo nmn db?... no effort sa knya ang pagsayaw).. pati si Jeffrey Quizon galing. Sobrang pinalabas to sa ibang bansa and maraming napanalunang awards. Nanalo pa nga daw si Dolphy (o si Eric o si Jeffrey) ng Best Actor and Best Actress!! Hahaha! Astig tlga ang movie na to para sa kin.

Ang ganda ng story dahil depicted tlga dito ang true-to-life story ni Markova... eto ung summary na gnwa ni Ronald Klein sa story ng last living comfort man of the World War II:

The film has three phases. It begins with the older Markova, who lives in Councilor Justo Justo’s “Home for Golden Gays.” In response to watching comfort women coming out with their stories on television, he decides to “out” his story. JJ puts him in touch with a TV journalist and we go into the flashback. It is the late 1930s and Walter is a very effeminate teenager, trying to hide his feminine side from his macho brother who routinely beats him. When he is 15, he is raped by his brother’s best friend. Shortly thereafter, his brother dies and only then can he freely dress as a woman.

The war comes and Markova and four other friends are dancing (as women) in a club for Japanese officers. One night some Japanese officers take them back to a hotel where they are discovered to be men. The officers get furious, slap them around and have them dragged off to a warehouse. Shortly thereafter a truckload of Japanese soldiers arrive and the five are gang raped with bayonets pointing at their heads. Back at the “Golden Gay” Markova dismissingly says that some time afterward, they escaped.

The flashback continues with the five living together. One is intent on vengeance and goes out at night to seduce and murder Japanese officers. One is publicly tortured as a thief. Soon the Americans arrive and Markova is back in action, with an American boyfriend. The interview is over and the journalist suggests doing some background research to verify his story. Markova gets indignant, “I just opened my heart to you and told you the truth of my life – and you don’t believe me!” and throws her out.

The last part of the movie, much lighter and warmhearted in tone, shows the older Markova’s relationship with his two remaining comrades. One is dying of AIDS and the other of heart disease. Markova alone, still looks young and energetic. The film ends with the three Markovas doing an exotic dance, individually and together.

Kung matityempuhan nyo sa TV 'to, sobrang i recommend you watch it. Nagka-glimpse ka na nung life sa mga kamay nang mga hapon, naaliw ka pa sa ipinapakitang kagalingan nang mga artista.

MAGALING!!!Ü

0 Comments:

Post a Comment

<< Home